آقای خاتمی به فکر خودتان باشید

ژانویه 12, 2010

آقای خاتمی با تمام  احترامی که برای شما قائلم بعد از خواندن صحبت های شما در دیدار شوراي مركزي مجمع نمايندگان ادوار مجلس باید چند نکته را خدمت شما عرض کنم :

نکته ی اول : به دفعات از اقدامات ساختار شکنانه صحبت کرده بودید و اینطور که از صحبت هایتان برداشت می شود ؛ منظورتان به دسته ای از معترضین است ؛ این مساله انسان را به فکر فرو می برد که به راستی ساختار چیست و شما چطور آن را معنا می کنید ؟! آیا اعتراض به عقاید فاشیستی یک شخصیت در کشور (  با هر پست و مقامی ؛ چه رهبر ، چه رئیس جمهور و غیره )  شکستن ساختار تلقی می شود یا برخورد وحشیانه با تجمعات اعتراض آمیز به حقوق پایمال شده ؟ زندانی کردن چهره های فعال سیاسی و اجتماعی کشور و محکوم کردن آنها به بی نظیر ترین احکام غیر انسانی شکستن ساختار نیست ؟ دستگیر کردن  مردم و شکنجه دادن و تجاوز به دختران و پسران در زندان ها اگر ساختار شکنی نیست پس چیست ؟ عوامفریبی از طریق رسانه های ملی و تحریف حقایق نامش چیست ؟ یا شما تعریفتان از ساختار اشتیاه است و یا یک ملت اشتباه فهمیده است ساختار چیست که امروز شما ساختار شکنی را به مردمی نسبت بدهید که زبان اعتراضش سکوت بود .

نکته ی دوم : شما انقلاب بزرگی داشتید و احتمالا به آن افتخار هم می کردید ؛ اما با گذشت این سی سال شوم چطور می توانید بگویید که هنوز هم به انقلاب و نتجه اش ( ج.ا ) افتخار می کنید ؟! آیا نمی بینید که اشتباهات و جنایاتی که پس از انقلاب رخ داده با غلظت و افراط گری های بیشتر در حال تکرار است ؟! شما که بهتر از همه می دانید در سال های 60 و 67 در زندان های این کشور چه گذشته و از گور های دسته جمعی هم مطلعید و امروز می بینید آنچه شما حمایتش کردید و یا در مقابلش سکوت کردید امروز چطور گریبان خودتان و مردم امروز را گرفته ؟! چطور به نظامی افتخار می کنید که به اصلی ترین عناصر خودش هم رحم نکرده و نمی کند ؟! من شخصا فکر می کردم حمایت امروز شما از مردم به معنای پشیمانی از گذشته است ؛ همانطور که آیت الله منتظری پیش از فوتش به اشتباهاتی که رخ داده بود و ایشان خودشان را آن ها سهیم می دانسته ، اعتراف کرد و از مردم نیز عذر خواهی کرد و مردم هم ثابت کردند که نه تنها مثل نظام ج.ا افراطی و یکطرفه برخورد نمی کنند ؛ بلکه بسیار منعطف و بخشنده از هرشخصی که روزی عضوی از این نظام بوده و اشتباهی کرده اما امروز به سمت مردم برگشته ؛ حمایت می کنند .

نکته ی سوم : شعار امروز مردم هرگز «استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی» نیست … مگر یک ملت چند بار از یک سوراخ گزیده می شود ؟ امروز تناقضات موجود در جمهوری اسلامی چه از لحاظ تئوری و کلیت نظامی با این عنوان ؛ و چه از لحاظ عملکرد کلی و جزئی این نظام ، برای همگان آشکار شده است ؛ پس آقای خاتمی شما هم بدانید که زمان حفظ جمهوری اسلامی آن هم در شرایطی که همگی معتقدند و شما هم موافقید گه جمهوریت نظام کاملا در انتخابات از بین رفته و نظام کاملا خودکامه رفتار می کند و مومنین و مسلمانان کشور هم معتقدند که اسلامی که در نظام ج.ا اجرا می شود کاملا ابزاریست برای توجیه کردن عملکرد نادرست نظام و سرپوش گذاشتن بر روی تمامی فشار ها و حقوقی که از مردم سلب شده … پس شعار «استقلال ، آزادی ، جمهوری ایرانی» صحیح به گوشتان رسیده ؛ چون دیگر تمامی مردم اعم از مذهبی و غیر مذهبی خواستار این هستند تا استبداد دینی را از میان بردارند . پس بدانید که اگر شعار شما غیر از اینست ، انحرافیست و اکثریت مردم خواستشان مغایر با چیز هاییست که شما دنبال می کنید .

نکته ی چهارم : آقای خاتمی هیچ کدام از افرادی که در خیابان ها در بین معترضین بوده اند ؛ هیچ غلطی نکرده اند !!! بیان نظر و عقیده هر چه قدر هم تند باشد و هر شخص و هر کجای نظام را هم که هدف قرار داده باشد ؛ بی عیب و ایراد است … شما که برخورد نظام را با این لحن آرام نقد کرده اید ؛ انگار نه انگار که خبر دارید چه به سر مردم آورده اند و چند نفر را کشته اند و در زندان ها مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار داده اند در قسمت های دیگر صحبت هایتان خواستار فضای باز و آزاد شده اید آیا خودتان تناقض را در صحبت هایتان نمی بینید ؟ احتمالا شما هم فضای باز را جایی برای حرف زدن خودتان و موافقانتان می دانید … در حالیکه ما فضای باز را برای همه خواستاریم چه موافق و چه مخالف با هر نوع جهت گیری سیاسی ای که داشته باشد .

نکته ی پنجم : در جایی گفته بودید که دو جریان نانشان در تشدید خشونت است ؛ باید خدمت شما عرض کنم که در تشدید خشونت تنها یک گروه کاملا با نشان فعالیت می کند ؛ آنهم گروهیست با نشان حیوانیت و دستور خ.ر که مجوز کشتار و هر جنایت دیگری را دارد ؛ گروهی که حتی در روز عاشورا که طبق اعتقادات خودتان ماه حرام است ، جوانان این کشور را با ماشین هایشان گرفتند ؛ شلیک مستقیم به سمت مردم کردند ؛ وحشیانه ، زن و مرد را در خیابان ها مورد شدید ترین حمله ها قرار دادند طوری که شاید آسیب های جسمی و روحیش هرگز درمان نشوند و هرکس را که خواستند و توانستند در زندان های مخوفشان محبوس کردند . اینها را انکار می کنید آقای خاتمی ؟ زمانی که می گویید دو گروه کم لطفی می کنید چون گروه دومی در کار نیست و تنها گروه موجود مزدوران نظام هستند و زمانی که می گویید نا نشان گویی حقایق را انکار می کنید و چشم بر همه چیز بسته اید که ندیده اید آن گروهی که کشتار کرد و خون ریخت به کجای نظام و کدام فرد در نظام وصل بود …

نکته ی ششم : گفته اید موضع شما همیشه مشخص بوده و هست و آن : «اسلام، انقلاب و ج.ا.» است ؛ آقای خاتمی اسلام را در قلبتان نگه دارید و در مساجد و حوزه ها به تحصیل و تدریس آن ادامه دهید اما جامعه و سیاست را از پذیرش مجددش معاف کنید که به خداوندی که می پرستید قسم این نظام ننگین از اسلام هم چیزی باقی نگذاشته است ؛ انقلاب هم یک اشتباه بزرگ بود و یا اگر هم نبود شما بهتر می دانید که از خواست مردم منحرف شد و اصلا از همان ابتدا که با خشونت تمام مخالفینی که خودشان از اجزای انقلاب بودند را به دار آویخت ، مشخص شد که این نظام سیاستی برای اجرا ندارد و تنها تصمیمش برای اداره ی کشور کشتار نظر مخالف است ؛ و اما آخرین موضع شما که ج.ا است که حاصل و دسترنج اسلام و انقلاب است در حال فروپاشی و سقوط است ؛ پس به خودتان فکر کنید و برای خودتان دلسوزی کنید آقای خاتمی !!! حتی اگر برای مردم دلسوزی نمی کنید ؛ مهم نیست چون مردم به دلسوزی و حمایت شما نیازی ندارند ؛ چون اصلا به رهبریت و راس نیاز ندارند ؛ این حرکت کاملا مردمیست و با خواست مردم پیشرفت می کند ؛ پس به فکر خودتان باشید که پس از پیروزی جنبش سبز برای بازگشت به سوی مردم دیر است ؛ شما محبوبیت داشته اید و می توانید داشته باشید و راه کسب این محبوبیت و نگهداری این محبوبیت هم ساده است ؛ تنها کافیست به سمت مردم بیایید ! کافیست سبز شوید و حقایق را بیان کنید ! این را بدانید که مردم به دلسوزی شما یا مسوولین نظام نیازی ندارند بلکه این شما هستید که با حمایت و دلسوزی مردمی موجودیت و محبوبیت پیدا می کنید چرا که این ملت است که سرنوشتش را رقم می زند … و سرنوشت امروز مردم ایران زمین رسیدن به پیروزی و آزادیست  !

وعده ی ما 22 بهمن ماه برای شکل دادن حماسه ای بزرگ

پاینده ایران و ایرانی


نماز جماعتی با یک رنگ (سبز) با یک شعار (آزادی) با یک بو (پیروزی)

ژوئیه 18, 2009

در تاریخ 26 تیر ماه 1388 یک روز بزرگ دیگر در تاریخ ایران رقم خورد و کشوری که از پس سال ها سکوت به انزجار رسیده است بار دیگر در اعتراضاتی که به نتیجه ی انتخابات دروغین صورت گرفته ؛ معنای حقیقی وحدت و همدلی ای که نظام ج.ا همیشه به شکل یک مفهوم شعاری نمایش داده را به جهان فهماند و امروز ایران به وسیله ی مردمی صادق و متمدن تبدیل به نقطه ی عطف جهانی شده است .

همه به گوش بودند و انتظار فردی را می کشیدند که پس از این فعل و انفعالات انتخاباتی تنها نامش به میان آمده بود ولی هرگز خبری از او نبود . گرچه هاشمی رفسنجانی هم بخشی از همین نظام بوده که سال ها ظلم و ستم به مردم روا داشته ولی وقتی نامش به عنوان خطیب نماز جمعه اعلام شد همه ی مردم امیدوار بودند تا شاید تریبون نماز جمعه وسیله ای باشد تا آقای رفسنجانی بگوید آنچه را که مردم دوست دارند بشنوند ؛ گرچه این بیم هم از احتمال حمایت آقای رفسنجانی از رهبری وجود داشت ولی همه چشم انتظار شنیدن صحبت های ایشان بودند .

باید گفت که دیروز آقای رفسنجانی شما حمایت مردمی را داشتید که هرگز گمان نمی کردید روزی اینچنین برای شما شعار دهند تا شما شجاعت صحبت کردن داشته باشید … آقای رفسنجانی این نماز جمعه و این حمایت را هرگز فراموش نخواهید کرد چراکه این نماز جمعه برای شما هم یک روز بزرگ بود چراکه توانستید حمایت های مردمی را برای خودتان داشته باشید چیزی که رهبریت کشور امروز حسرت آن را می خورد . پس از این شانس و این حمایت ها استفاده کنید آقای رفسنجانی که این محبوبیت شما به سادگی تبدیل به تنفر خواهد شد . امروز دیگر روز درنگ نیست ! دیروز زمان داشتید تا خودتان را در این مسیر قرار ندهید و شاید به نحوی دیگر وجودتان را در نظام تثبیت کنید ولی امروز گام در مسیری گذاشتید که رنگش سبز است ؛ شعارش آزادیست و بوی پیروزی می دهد .

از اینکه آقای هاشمی رفسنجانی به لحنی مناسب حمایتشان را از مردم اعلام کردند باید خشنود بود چراکه افرادی مثل آقای رفسنجانی گرچه خود عضوی از نظام هستند و تا دیروز از بسیاری سلب اطمینان کرده بودند ولی امروز می توانند به عنوان یک انگیزنده ی قوی برای مردم باشند که بی شک هم همینطور خواهد بود چراکه دیگر این اعتراضات در اذهان عموم بی ثمر نیست که اگر بی نتیجه بود هرگز نماز جمعه ی تهران محفلی برای عنوان کردن مشکلات پیش آمده نمی شد و صدا و سیمای سانسورچی از پخش آن اجتناب نمی کرد . روزی جدید در تاریخ ایران رقم خورد و نظام گامی به عقب برداشت چراکه ترس نظام در برخورد با این روز خاص کاملا مشهود بود ؛ آنها که تنها رسانه ی اطلاع رسانیشان تلویزیون جمهوری اسلامی بود اگر تصاویر را ندیدند بی شک صدای شعار ها را شنیده اند و قطعا متوجه شده اند که کشور چنان مرعوب شده که حتی جرات نمی کند تصاویر نماز جمعه اش را پخش کند .

گام ها هم از سمت مردم و هم از سمت نظام رو به افزایش هستند و البته مردم همواره به خواسته شان نزدیک تر می شوند و نظام از آنچه دارد دور می شود چراکه متعلق به او نیست . ایران سهم و حق ایرانیست پس تا محقق نشدن این حق بزرگ سکوت در کشور حاکم نخواهد شد و این به معنی آنست که نظام بی دلیل نترسیده و کاملا طبیعیست که ترس سقوط را احساس کند ؛ خشمشان هم طبیعیست چراکه فکر نمی کنم حتی یک روز آسوده را هم سپری کنند .

باید از این مردم مبارز سپاسگزار بود و باید بوسه بر دستان عزیزانی زد که امروز در زندان ها محبوس هستند و باید گریست برای کشته شدگان این اعتراضات ؛ کشته شدگانی که حتی نام هایشان هم به گوش ما نمی رسد . در رقم خوردن این روز های بزرگ با رنگ سبز و با شعار آزادی که بوی پیروزی می دهد جای این دوستان شهید خالیست ولی سهمشان از این پیروزی عظیمست !