در 13 آبان ،تنها تهران نه … تمام ایران سبز است !

اکتبر 25, 2009

k87pfl2dtyh3s5lvmh69

در آستانه ی روزی دیگر چون روز قدسیم … خوب به خاطر دارم که روز قدس چقدر بر نظام و دست اندرکاران سخت گذشت … می دانم خامنه ای و احمدی نژاد و دوستانشان آن شب را با استرس و تشنج بسیار گذرانده اند … شب های آتی نیز برایشان همان اندازه دشوار خواهد بود ؛ روز های باقی مانده تا 13 آبان نیز به همان اندازه و شاید بیشتر از آن نگران کننده است چرا که اینبار مستقیما قشر دانشجو تصمیم گرفته تا در دانشگاهش به بی عدالتی و حق کشی های نظام کودتا اعتراض کند ! 13 آبان دانشجویان ایرانی رنگ سبز را در دانشگاه های این کشور ماندگار خواند کرد ؛ سیاهی های روز های گذشته را پاک خواهند کرد ؛ ثابت خواهند کرد که هنوز دانشجو مهمترین و موثرترین قشر کشور است ؛ همواره متفکر است و روشنفکر و روشنگر … این قشر فعال و دلسوز مردم و کشور نشان خواهد داد که قدرتش آنقدر زیاد است که هیچ دیکتاتوری نمی تواند در مقابلش بایستد !

روز های بزرگ زیادی در راهند … روز هایی درست به سان قدس و 13 آبان بسیارند اما محدودند ؛ باید بهترین استفاده را از این روز ها برد ؛ تبلیغات دانشجویان برای این روز در دانشگاه ها باید اوج بگیرد ؛ فاصله تا این روز بزرگ به حداقل رسیده است … باید قدر زمان را دانست و همه را به این تجمع بزرگ و اعتراض آمیز دعوت کرد . این یک اعتراض معمولی نیست … این اعتراضی سرنوشت ساز است که تمام دانشگاه های کشور اعم از دولتی و آزاد و غیرانتفاعی و پیام نور و … باید در آن شرکت کنند ؛ دانشگاه های تمام شهر ها باید در این روز سبز باشند … دیگر زمان آن رسیده که هر شهر ایران سبز شود و نگاه کردن به شهر های بزرگ کافیست ! دیگر زمان آن رسیده که صدای فریاد مرگ بر دیکتاتور از تمام ایران شنیده شود !

ما … ما دانشجویان شهرستانی یا دانشجویانی که در شهرستان تحصیل می کنیم ؛ دانشجویان تهران و شهرهای دیگر را تنها نمی گذاریم … ما نیز سبز می بندیم و شعار آزادی سر خواهیم داد ! ما هم در این روز بزرگ و سرنوشت ساز نقش می پذیریم و در این پیروزی سهم می پذیریم ! همه ی ما دانشجویان ایرانی ، اهل هر کجا که باشیم در سبز کردن ایران بزرگ که به دست نظام کودتا گرفتار شده است ؛ کمک خواهیم کرد ! یکبار برای همیشه با تفکر و آگاهی ؛ با امید و آرزو ؛ دیکتاتوری را از این کشور بیرون می کنیم ! ایران را دوباره می سازیم … تقویمی سبز می سازیم !

درود بر هر ایرانی

پایدار باشید

*منبع عکس در زیر عکس قرار داده شده


نظام به بیماری قانقاریا گرفتار شده است !

ژوئیه 6, 2009

ULCERCELLULITIS1

قانقاریا یا سیاه مردگی ، فساد و عفونتی است که در قسمتی از ماهیچه یا استخوان پیدا شود و آن را سیاه و فاسد کند.

این بیماری به در اثر عفونت با باکتری کلوستریدیوم پرفرنژنس ایجاد می‌شود.

این بیماری یکی از انواع بافت‌مردگی در بدن است و عفونت زخم‌ها یا آسیب خوردن به بافت ها باعث آن می شود.

هنگامی که بافت بخشی از بدن به خاطر فقدان خون‌رسانی بمیرد قانقاریا رخ می‌دهد.

درمان این بیماری به فراخور شدت آسیبی که بافت دیده از تجویز آنتی بیوتیک تا قطع بخش مبتلای بدن متفاوت است.

[منبع ویکیپدیا]

نظام ج.ا نیز امروز ظاهرا و باطنا دچار این بیماری شده و در مهمترین بخش کشور دچار سیاه مردگی شده است و آن بخش جمهوریت کشور است که ارتباط مستقیم با مردم دارد و مردم سالار بودن یک نظام را از بین برده است و درست درهنگامی که می بایست آنتی بیوتیک ها را تزریق می کردند به پیشرفت این بیماری کمک کردند . در نماز جمعه ای که آقای خامنه ای امام جمعه بود به سادگی می توانست با لحنی آرام و به ظاهر دموکرات کشور را به آرامی دعوت کند ولی نه تنها این کار را انجام ندادند بلکه با لحن و ادبیاتی تهدید آمیز و تروریستی طرفداران بسیجی خودشان را با اشک هایشان تحت تاثیر قرار دادند و در واقع با این کار نمک بر زخم خودشان پاشیدند .

فرصت ها را یکی یکی از دست دادند و دارند می دهند … چرا که در خیابان ها همه چیز را دیده اند جز منطق و تمدن مثال زدنی ایرانی که هرگز نظام و دولت نه تنها موفق به نمایش بین المللی آن نشده بلکه همیشه ایران را زیر سوال برده و کشور را به انزوا و گوشه گیری محکوم کرده است . اگر ذره ای چشم بینا و گوش شنوا داشتند می دانستند که مردمی که در خیابان ها بودند یکی از متمدنانه ترین انواع اعتراض را به نمایش گذاشته بودند و خواسته ی آنها بسیار معقول و منطقی بود و این خود نظام بود که با توهم توطئه ای که در سر داشت اینچنین مردم را به خاک و خون کشید و پل های پشت سرش را تخریب کرد .

امروز نظام در بیماری قانقاریا چنان پیشرفتی کرده که دیگر کار از تزریق آنتی بیوتیک ها گذشته است چون بیماری همواره اعضای مختلف نظام را در بر می گیرد و این درست به معنی آنست که اعضای آلوده شده راهی برای درمان و اصلاح ندارند و باید قطع شوند . جوانان ایرانی را به جرم اعتراض به تقلب کشتید ، زدید و در زندان ها محبوس کردید و خانواده هایشان را هم نه تنها دلداری ندادید بلکه تحت شدید ترین شکنجه های جسمی و روحی به اعترافات رسانه ای منسوخ شده در تمام دنیا مجبور کردید که این خود بزرگترین نشانه از دیکتاتور بودن و بی رحم بودن نظام بود ؛ چراکه هیچ کس ، نه مردم داخل کشور و نه کسانی که در آنسوی مرز ها هستند باور نکردند که کسانی که حتی سنگ انداختن را هم زشت می دانستند و اگر ماموری در بین مردم گیر می افتاد هرگز اجازه نمی دادند که دوستان خشمگین به آنها صدمه ای بزنند ؛ با دولت های خارجی در ارتباط باشند و البته اینها باز هم همه زائیده ی توهمات توطئه ایست که نظام سال هاست به آن دچار است .

باید گفت که درد این نظام دیگر طبیبی ندارد ؛ پس به دنبال درمان نباشید ! اگر اعضای آلوده قطع نشوند این بیماری تا آنجا پیشرفت خواهد کرد  که به مرگ منجر خواهد شد ! گمان نکنید که سرکوب تجمعات خیابانی به معنی اتمام است چراکه نه سکوت مردم دائمی خواهد بود و نه نمایش قدرت شما . نظام ذره ذره اجزایش سیاه می شوند و قطع خواهد شد و این مرگ تدریجی جبر مردم به شما و یا دولت های خارجی به شما نیست بلکه مرگ را خودتان به خودتان اجبار کرده اید و تمام راه های فرارتان را مسدود می کنید و پل های پشت سرتان را تخریب کرده اید .


جمهوریت ایرانی سانسور شده !

ژوئیه 4, 2009

بعد از انقلاب ایران در سال 1357 شاید عجیب ترین نام برای نظام کشور ایران انتخاب شد که بزرگترین تناقض دنیا را به دوش خود می کشید و آن جمهوری اسلامی ایران بود و این در شرایطی بود که بسیاری اخطار داده بودند که جمهوریت یعنی حکومت مردم بر مردم و اسلامی یعنی حکومت خدا بر مردم و این تناقض نوید بزرگترین استبداد دینی دنیا را می دهد و به همین منظور نام های جمهوری اسلامی دموکراتیک و جمهوری ایران به خاطره ها سپرده شد .

سال ها از انتخاب این نام و شکل گیری این استبداد گذشته و تا آنجا نظام به خودکامگی ادامه داده که باز هم سال هاست که اثری از جمهوریت در کشور دیده نمی شود . هرکسی برای کشور و مردم تصمیم گیرنده است جز مردمی که در ایران زندگی می کنند و همه تصمیماتی برای کشور گرفته می شود تنها و تنها در زیر سایه ی اسلامیت کشور است که شاید این اسلامیت هم امروز تحریف شده و خودش هم به مخاطره افتاده و این دلیل دین زدگی امروز جامعه است . بنابراین مردم امروز این کشور زیر پرچم اسلامیت حتی اسلام را هم ندارند و زیر شعارهای جمهوریت هیچ اثری از آن نمی بینند و بعد از شنیدن جملات آقایان مبنی بر دموکرات بودن ایران و سیستم ؛ شدید ترین نظام دیکتاتور و خودکامه را مشاهده می کنند و این تناقضات همه و همه باعث شده که میزان نفرت مردم روز به روز اوج بگیرد و حتی آنهایی هم که تا دیروز به اینها اعتقاد داشته اند با دیدن جوانان ایرانی که در خیابان های شهر های کشور خودشان در خون شنا می کنند ؛ حقیقت را یافته اند .

در کشوری که جمهوریت همیشه نادیده گرفته شده و مردم همیشه در خفقان شدید و در شرایط بسته زندگی کرده اند هم تنفر قلبی ایجاد شده و هم امید آزادی که همه ی اینها باعث می شود تا با از بین رفتن اندک امیدی که به مردم سالار بودن سیستم داشتند در انتخابات ریاست جمهوری دست به اعتراض بزنند و این خطرناک ترین نوع یک اعتراض است چراکه هم میزان انزجار به اوج رسیده و هم امید آزادی یک انگیزنده ی خیلی قویست ؛ ضمن اینکه امروز واضح مشخص شده که جمهوریتی در کار نیست و این سوال هم مطرح است که کشوری که جمهوریت ندارد ؛ رئیس جمهور را برای چه کاری نیاز دارد ؟ این رئیس جمهور به چه کسانی قرار است ریاست کند ؟ به اندک افرادی که شب در خیابان ها مردم را به تیر و کتک گرفته اند و تا صبح ها خون ها را از خیابان ها پاک می کنند ؟ جالب اینجاست که بسیاری از رای دهندگان حقیقی آقای احمدی نژاد هم امروز از رای دادن به ایشان پشیمان شده اند چون اگر وجدان در فرد منتخبشان زنده نیست در آنها هست و هیچ انسانی از دیدن مرگ انسان دیگر شاد نمی شود … چون آنها هم به جمهوریت اعتقاد دارند و از مرگ هموطنانشان ناراضی هستند ولی ایشان و رهبر محترم به تنها چیزی که توجه نمی کنند نظر مردمیست که یا به خودشان رای داده اند و یا به کسانی دیگر !

ولی باید بگم که آقای احمدی نژاد و آقای خامنه ای … مردم می دانند که به دنبال چی می گردند ! جمهوریت و دموکراسی حقیقی را با تمام وجود می خواهند و خوب می دانند که رهبری نیازی به وجودش نیست مگر به عنوان یک نماد ؛ نه به عنوان یک شخصیت سیاسی که عقاید تروریستی را در کشور بین طرفدارانش القا می کند . هیچ نظامی نمی تواند به زور اسلحه بر مردمی حکومت کند ؛ آن هم مردمی که پیش از این هم سابقه ی انقلاب را داشته اند و پیوسته در حال بلوغ سیاسی و اجتماعی هستند .


انتخابات ، مسکن سیاسی نیست !

ژوئن 4, 2009

dictator

سال هاست که کشوری که مدعی تمدن و فرهنگ غنی است مردمش در دست یکی از بزرگترین دیکتاتور های تاریخ گرفتار شده است تا آنجا که ظاهرا هیچ اثری از تمدن و فرهنگ برای این کشور به جا نمانده و این پسرفت چشمگیر زمانی به اوج غم انگیزی می رسد که مردمی خودشان در رقم زدن این سرنوشت تلخ همکاری کنند و بدون عبرت آموزی از تاریخ مدام اشتباهات سیاسی و تاریخی را تکرار کنند .

طی هفته های آتی انتخاباتی در ایران شکل خواهد گرفت که می تواند سرنوشت این کشور را شدیدا به مخاطره بیندازد ؛ نه به وسیله ی کاندیداتوری که انتخاب خواهد شد بلکه توسط مردمی که در این انتخابات شرکت خواهند کرد . چهار کاندیداتور در انتخابات این دوره از فیلتر شورای نگهبان عبور کرده اند و امروز باز هم کشوری را مملو از شعار های این چهار نفر می بینیم … کشوری که امروز گرسنه هایش چند برابر سیرهایش هستند امروز باز با شعارهای اقتصادی این کاندیداتور ها امیدی در دلشان زنده شده ؛ کشوری که دختران و پسرانش همواره از آزادی های اجتماعی محروم بوده اند امروز با وعده های فرهنگی و اجتماعی آقایان لبخند به لب دارند و آنان که همواره مهر خاموشی به لبشان خورده و هرگز نتوانسته اند آزادانه نقوش سیاسی خودشان را ایفا کنند به چشم یک فرصت به کاندیداتور مورد علاقه شان نگاه می کنند .

ولی مگر در دوره های قبل انتخابات را ندیده ایم ؟! مگر رای ندادیم و ندیدیم که هرکس که روی کار آمده کشوری را بازیچه قرار داده و اهداف شخصی خودش را دنبال کرده ؟! چند بار تا به حال نام دموکراسی را در گوش های ما زمزمه کرده اند و دیکتاتوری را به نمایش گذاشته اند ؟! شرکت در انتخابات این کشور و رای دادن به هرکدام از این چهار کاندیداتور قرار است چه کمکی به این کشور برساند ؟! باید امید داشته باشیم که فقط به صورت مقطعی مشکلات ما حل شود ؟! یعنی دوستان آزاد اندیش و روشنفکر این کشور به دنبال مسکنی برای این دندان فاسد می گردند ؟! غیر از این است که هرگز به آزادی نسبی هم نخواهیم رسید تا زمانی که آگاه سازی نکنیم ؟ مگر می شود آزادی را با اختناق وعده داد ؟! چطور با دهان بندی که دهان ها می زنند از دموکراسی صحبت می کنند ؟

اکیدا دستور داده اند که از نظام های سکولار صحبت نکنید … نام از رهبر نبرید … قانون اساسی ایران را لایتغیر جلوه داده اند و مدام دم از اهدافی می زنند که کاملا خلاف ایده آل های ماست پس کدام دموکراسی و آزادی را وعده می دهند ؟! پس منتظر کدام تغییر و تحول هستیم ؟ دلایل عقب ماندگی ما که همه و همه ثابت مانده اند و فقط مجری اعمال فشار تغییر می کند .

برخی  از دوستان در جمع ها بحث نمی کنند و فقط انفرادی به مباحثه می پردازند و این به چه معناست ؟ قصد روشنگری دارند یا عوام فریبی که از مباحثه بین دوستان خودداری می کنند ؟! دم از فرهنگ سازی می زنند ولی طوری رفتار می کنند که فقط رای های مردم را شمارش خواهند کرد … هرچه به اطرافم نگاه می کنم و هرچه به مناظره ها و مباحثه ها و مجادله ها دقت می کنم دلیلی نمی بینم که اهداف بلند مدتی را قربانی مسکنی برای کشور کنم که حتی معلوم نیست برای درد این کشور مفید خواهد بود یا نه … هرچه قدر در این سال ها اشتباه کردیم کافی نبوده ؟ پس چرا خودمان را در حلقه ی بسته ای از اشتباهات انداخته ایم و مدام این اشتباهات سیاسی را تکرار می کنیم و خیانت در حق نسل های بعدی می کنیم و آزادی آتی این کشور را هم که بسیاری برایش جان دادند ، محبوس شده اند و شکنجه شده اند رو به مخاطره می اندازیم ؟ تکرار این اشتباهات تا جایی قابل جبران است و از جایی به بعد که همه نا امید شوند حتی از هموطنانشان ، دیگر جایی برای جبران ندارد . میزان تامل و شناخت را باید افزایش دهیم و این تنها با نگاه به شعار های کاندیداتور ها ممکن نخواهد بود . امیدوارم که سرانجام این انتخابات هرچه هست برای ایران سرافرازی به همراه داشته باشد