در 13 آبان ،تنها تهران نه … تمام ایران سبز است !

اکتبر 25, 2009

k87pfl2dtyh3s5lvmh69

در آستانه ی روزی دیگر چون روز قدسیم … خوب به خاطر دارم که روز قدس چقدر بر نظام و دست اندرکاران سخت گذشت … می دانم خامنه ای و احمدی نژاد و دوستانشان آن شب را با استرس و تشنج بسیار گذرانده اند … شب های آتی نیز برایشان همان اندازه دشوار خواهد بود ؛ روز های باقی مانده تا 13 آبان نیز به همان اندازه و شاید بیشتر از آن نگران کننده است چرا که اینبار مستقیما قشر دانشجو تصمیم گرفته تا در دانشگاهش به بی عدالتی و حق کشی های نظام کودتا اعتراض کند ! 13 آبان دانشجویان ایرانی رنگ سبز را در دانشگاه های این کشور ماندگار خواند کرد ؛ سیاهی های روز های گذشته را پاک خواهند کرد ؛ ثابت خواهند کرد که هنوز دانشجو مهمترین و موثرترین قشر کشور است ؛ همواره متفکر است و روشنفکر و روشنگر … این قشر فعال و دلسوز مردم و کشور نشان خواهد داد که قدرتش آنقدر زیاد است که هیچ دیکتاتوری نمی تواند در مقابلش بایستد !

روز های بزرگ زیادی در راهند … روز هایی درست به سان قدس و 13 آبان بسیارند اما محدودند ؛ باید بهترین استفاده را از این روز ها برد ؛ تبلیغات دانشجویان برای این روز در دانشگاه ها باید اوج بگیرد ؛ فاصله تا این روز بزرگ به حداقل رسیده است … باید قدر زمان را دانست و همه را به این تجمع بزرگ و اعتراض آمیز دعوت کرد . این یک اعتراض معمولی نیست … این اعتراضی سرنوشت ساز است که تمام دانشگاه های کشور اعم از دولتی و آزاد و غیرانتفاعی و پیام نور و … باید در آن شرکت کنند ؛ دانشگاه های تمام شهر ها باید در این روز سبز باشند … دیگر زمان آن رسیده که هر شهر ایران سبز شود و نگاه کردن به شهر های بزرگ کافیست ! دیگر زمان آن رسیده که صدای فریاد مرگ بر دیکتاتور از تمام ایران شنیده شود !

ما … ما دانشجویان شهرستانی یا دانشجویانی که در شهرستان تحصیل می کنیم ؛ دانشجویان تهران و شهرهای دیگر را تنها نمی گذاریم … ما نیز سبز می بندیم و شعار آزادی سر خواهیم داد ! ما هم در این روز بزرگ و سرنوشت ساز نقش می پذیریم و در این پیروزی سهم می پذیریم ! همه ی ما دانشجویان ایرانی ، اهل هر کجا که باشیم در سبز کردن ایران بزرگ که به دست نظام کودتا گرفتار شده است ؛ کمک خواهیم کرد ! یکبار برای همیشه با تفکر و آگاهی ؛ با امید و آرزو ؛ دیکتاتوری را از این کشور بیرون می کنیم ! ایران را دوباره می سازیم … تقویمی سبز می سازیم !

درود بر هر ایرانی

پایدار باشید

*منبع عکس در زیر عکس قرار داده شده


احمدی نژاد دهانت (پوزه ات) را ببند !

اوت 28, 2009

آقای احمدی نژاد این روز ها دیگر آنقدر مهم نیست که خطاب به او چیزی بنویسیم … اهمیتی ندارد که صحبت هایش را نقد کنیم و چرندیاتش را به بحث بگذاریم … دیگر می دانیم که او عروسک خیمه شب بازی سرورش و رهبرش خامنه ای است که تا قبل از انتخابات طرفدارانی داشته و امروز منفور است ؛ منفور تر از آنچه که تصورش را می کنیم . دیگر عام و خاص متوجه شده اند که احمدی نژاد یک اسباب بازی تندرو و افراطیست که هیچ کس جز خامنه ای حاضر نیست او را برای بازی انتخاب کند چون عدم وجود قدرت تعقل احمدی نژاد را به موجودی تبدیل کرده که گرچه با خشونت صحبت می کند و در نگاه اول جسارت از خود نشان می دهد اما در نگاه های بعدی ، پس از کمی تامل جسارت جای خود را به حماقت می دهد .

تا به امروز بسیاری از افراد اهل تفکر را محبوس کرده اند … به زندانیان در زندان های مخوفتان تجاوز کرده اند ؛ آن ها شکنجه داده اند ؛ مورد غیر انسانی ترین برخورد ها قرار داده اند و بسیاری از آنان را کشته اند … قطعه ای از بهشت زهرا را به اجسادشان اختصاص دادند ؛ گمنام و بی نشان دفنشان کردند و این حتی مشابه خاوران نیست چرا که در خاوران همه فهمیدند که چه کسانی دفن شده اند اما این جوانان با نام افراد معتاد و مفقود و … دفن شدند !

فضای کشور را از رعب و وحشت اشباع کردند ولی هرگز توجه نشدند که انسان تطبیق پذیر است و حتی به ترس و وحشت هم عادت می کند ؛ مردم را از حقوق طبیعیشان محروم کردند و نفهمیدند که انسان برای از دست دادن حقوق از دست رفته اش فریاد می کشد ، می جنگد و جان می دهد ؛ صدا ها را قطع کردند تا نه خودشان بشنوند که لرزه به تنشان بیفتد و نه دیگری بشنود که خدای ناکرده متوجه شود که چه کرده اند ولی ندانستند که زمزمه ها ، پچ پچ ها و سکوت ها معنا پیدا می کنند و از هر فریادی بلند تر صدا را به گوش خودشان و دیگران می رسانند ؛ حال با این اوصاف تریبون در اختیار آقای احمدی نژاد قرار داده اند تا باز هم با همان لحن زشت و فاشیستی خود دهان بی ارزشش را باز کند و مثل همیشه گندابی جدید ایجاد کند . باز هم می خواهد سند رو کند … سندی از جنس و نوع نمودار هایش ! چقدر ساده لوح است این احمدی نژاد که نمی فهمد دروغ را باید در ارتباط با مساله ای گفت که مردم به صحتش یقین ندارند … روزی از تورمی صحبت کرد که مردم به سادگی در خیابان ها احساسش می کنند و امروز چیز هایی را کتمان کرد که دیگر فهمیدنش مختص مردم ایران هم نیست بلکه دنیا می داند که اینها در زندان ها چه کرده اند … جهان بین الملل امروز می داند که چه کشتاری در ایران صورت گرفته و امروز عالم به اصل خامنه ای و احمدی نژاد پی برده است .

پس جناب احمدی نژاد … دهانت را ببند ؛ گرچه دهان خیلی مناسب آنچه بر صورت شماست نیست ، باید گفت پوزه ! پوزه ات را ببند و بیش از این دروغ تحویل ملتی نده که از تو بیزار است که باور کن این حرفها چیزی نیست جز زدن مهر تایید بر حکم مرگت ! سکوت کن احمدی نژاد و شاهد گذر زمانی باش که موافق برای تو نمی گذرد … مشاهده کن که چه کسانی اعدام خواهند شد و چه کسانی محکوم به مرگ هستند … احمدی نژاد به زودی خواهی دید که ایران به دست صاحبین اصلیش (مردم) باز می گردد .


آقای کروبی دست مریزاد … مردم ایران تا انتها در کنارت ایستاده اند

اوت 15, 2009

آقای کروبی شما ثابت کردید که پشت مردم ایران را خالی نمی کنید … آقای کروبی عزیز از روزی که جناب آقای احمدی نژاد برگ های دفتر فیلی اش را بیرون کشید و با نمودار های ساختگی قصد فریفتن ملت ایران را داشت بسیاری حدس می زدند که این انتخابات با دوره های پیشین انتخابات این کشور متفاوت است چراکه میزان انزجار ملی همواره رو به افزایش بود ولی هرگز کسی گمان نمی کرد که جنبشی راه خواهد افتاد که شما و جناب آقای موسوی آن را هدایت خواهید کرد ولی شما با شجاعت هرچه تمام تر هیچگاه دست از مبارزه در راه تحقق حقوق مردم برنداشتید و هرگز از افشای حقایق غافل نشدید .

حقایق زندان های ایران آنقدر تلخ بود که بازگو کردن آن از دهان هر ایرانی آزار دهنده بود گرچه این حقایق تلخ همیشه وجود داشت ؛ نه در مورد دستگیر شدگان بعد از انتخابات بلکه این جنایات سال هاست که در کشور صورت می گیرد و هرگز هیچ کسی از آن صحبتی به میان نمی آورد و شما اولین شخصی هستید که به صورت صریح از جنایات پرده برداشتید و از حقوق فرزندان از گل پاک تر این کشور که مورد تجاوز و تعرض قرار گرفته بودند دفاع کردید .

این حقایق همواره برای همه روشن بوده و همه از آن اطلاع داشتیم ولی هرگز صدایی آنقدر بلند نبود که نظام را از دانستن این حقایق بترساند تا آنکه شما این فریاد را کشیدید و نظام کودتا را در بهت و حیرت فرو بردید چنان که تنها راهی که از روی شتاب زدگی به ذهنشان رسید این بود که وحشی هایشان را به سمت دفتر اعتماد ملی سرازیر کنند تا شاید با مرعوب ساختن شما و فضای کشور مردم و جنابعالی را از بازگو کردن این فجایع منصرف کنند که باز هم با مقابله ی شما رو به رو شدند و متوجه شدند نه شما با تهدید و فشار دست از مبارزه بر می دارید و نه مردم شما را تنها می گذارند .

آقای کروبی نازنین دست مریزاد … امروز شما یکی از محبوب ترین های ایران هستید و مردم ایران را در کنار خود دارید ؛ آقای کروبی شما هرگز تنها نخواهید ماند چراکه جنبشی در کنار شماست و همراه شما مبارزه می کند که دلش مملو از کینه هاست و ذهنش سرشار از امید ها و آرزو های زیبا . ما در روز دو شنبه پاسخ کسانی که به شما توهین کردند و شما را تهدید کردند را می دهیم … ما در روز دو شنبه به کسانی که تجاوز و شکنجه را امروز از ارکان دین نام می برند می فهمانیم که ترس در این جنبش راهی ندارد … مردم ایران تا انتهای راه در کنار شما ایستاده اند آقای کروبی

پیروزی نزدیک است

پاینده ایران و ایرانی


جمهوریت ایرانی سانسور شده !

ژوئیه 4, 2009

بعد از انقلاب ایران در سال 1357 شاید عجیب ترین نام برای نظام کشور ایران انتخاب شد که بزرگترین تناقض دنیا را به دوش خود می کشید و آن جمهوری اسلامی ایران بود و این در شرایطی بود که بسیاری اخطار داده بودند که جمهوریت یعنی حکومت مردم بر مردم و اسلامی یعنی حکومت خدا بر مردم و این تناقض نوید بزرگترین استبداد دینی دنیا را می دهد و به همین منظور نام های جمهوری اسلامی دموکراتیک و جمهوری ایران به خاطره ها سپرده شد .

سال ها از انتخاب این نام و شکل گیری این استبداد گذشته و تا آنجا نظام به خودکامگی ادامه داده که باز هم سال هاست که اثری از جمهوریت در کشور دیده نمی شود . هرکسی برای کشور و مردم تصمیم گیرنده است جز مردمی که در ایران زندگی می کنند و همه تصمیماتی برای کشور گرفته می شود تنها و تنها در زیر سایه ی اسلامیت کشور است که شاید این اسلامیت هم امروز تحریف شده و خودش هم به مخاطره افتاده و این دلیل دین زدگی امروز جامعه است . بنابراین مردم امروز این کشور زیر پرچم اسلامیت حتی اسلام را هم ندارند و زیر شعارهای جمهوریت هیچ اثری از آن نمی بینند و بعد از شنیدن جملات آقایان مبنی بر دموکرات بودن ایران و سیستم ؛ شدید ترین نظام دیکتاتور و خودکامه را مشاهده می کنند و این تناقضات همه و همه باعث شده که میزان نفرت مردم روز به روز اوج بگیرد و حتی آنهایی هم که تا دیروز به اینها اعتقاد داشته اند با دیدن جوانان ایرانی که در خیابان های شهر های کشور خودشان در خون شنا می کنند ؛ حقیقت را یافته اند .

در کشوری که جمهوریت همیشه نادیده گرفته شده و مردم همیشه در خفقان شدید و در شرایط بسته زندگی کرده اند هم تنفر قلبی ایجاد شده و هم امید آزادی که همه ی اینها باعث می شود تا با از بین رفتن اندک امیدی که به مردم سالار بودن سیستم داشتند در انتخابات ریاست جمهوری دست به اعتراض بزنند و این خطرناک ترین نوع یک اعتراض است چراکه هم میزان انزجار به اوج رسیده و هم امید آزادی یک انگیزنده ی خیلی قویست ؛ ضمن اینکه امروز واضح مشخص شده که جمهوریتی در کار نیست و این سوال هم مطرح است که کشوری که جمهوریت ندارد ؛ رئیس جمهور را برای چه کاری نیاز دارد ؟ این رئیس جمهور به چه کسانی قرار است ریاست کند ؟ به اندک افرادی که شب در خیابان ها مردم را به تیر و کتک گرفته اند و تا صبح ها خون ها را از خیابان ها پاک می کنند ؟ جالب اینجاست که بسیاری از رای دهندگان حقیقی آقای احمدی نژاد هم امروز از رای دادن به ایشان پشیمان شده اند چون اگر وجدان در فرد منتخبشان زنده نیست در آنها هست و هیچ انسانی از دیدن مرگ انسان دیگر شاد نمی شود … چون آنها هم به جمهوریت اعتقاد دارند و از مرگ هموطنانشان ناراضی هستند ولی ایشان و رهبر محترم به تنها چیزی که توجه نمی کنند نظر مردمیست که یا به خودشان رای داده اند و یا به کسانی دیگر !

ولی باید بگم که آقای احمدی نژاد و آقای خامنه ای … مردم می دانند که به دنبال چی می گردند ! جمهوریت و دموکراسی حقیقی را با تمام وجود می خواهند و خوب می دانند که رهبری نیازی به وجودش نیست مگر به عنوان یک نماد ؛ نه به عنوان یک شخصیت سیاسی که عقاید تروریستی را در کشور بین طرفدارانش القا می کند . هیچ نظامی نمی تواند به زور اسلحه بر مردمی حکومت کند ؛ آن هم مردمی که پیش از این هم سابقه ی انقلاب را داشته اند و پیوسته در حال بلوغ سیاسی و اجتماعی هستند .


گربه از بلندی می افتد یا نه؟… (تحلیلی از اسلاوی ژیژک در رابطه با اعتراضات اخیر در ایران)

ژوئن 27, 2009

وقتی رژیمی خودکامه و مستبد به بحران نهایی، به اوج بیماری اش نزدیک می شود، زوال و متلاشی شدن اش درست مثل این که قانونی از پیش تعیین شده باشد، دو مرحله را طی می کند: قبل از اضمحلال کامل یک گسیختگی مرموز در سطح جامعه رخ می دهد و ناگهان همه ی مردم به روشنی می دانند که بازی تمام شده، به سادگی دیگر نمی ترسند. این فقط به این معنی نیست که رژیم حقانیت و مشروعیت خود را از دست داده است. این، همین تئوری به اجرا درآمده است که «قدرت به خودی خود در زمینه ی نشان دادن وحشت اش ناتوان است». همه ی ما این صحنه ی انیمشین های کلاسیک را دیده ایم: گربه به یک بلندی می رسد، اما به راه رفتن ادامه می دهد، این واقعیت را که زمینی زیر پایش نیست، انکار می کند. فقط وقتی می افتد که عمق دره ی زیر پایش را می بیند. رژیم وقتی اقتدارش را از دست داد، همچون گربه ای می ماند بر بلندی. فقط برای این در صحنه مانده است که روزی، زمانی به زیر پایش نگاهی بیاندازد. در نسخه ی کلاسیک تر این جنبش که انقلاب خمینی است، لحظه ی دقیق این گسیختگی اجتماعی را می توان دید: در یکی از چهار راه های تهران، یک اعتراض کننده وقتی پلیس بر سرش فریاد می کشد که برود، حاضر نمی شود تسلیم شود. پاسبان حسابی برآشفته و دست پاچه عقب می کشد. بیشتر از چند ساعت نمی گذرد، اما به زودی تمام تهران از این ماجرا خبردار می شوند. گرچه هفته ها جنگ خیابانی در جریان بوده، حالا همه به وضوح می دانند که بازی تمام شده. ممکن است اتفاق مشابهی این روزها در جریان باشد؟… اتفاقات متعددی در حال حاضر در تهران رخ می دهند، برخی در این اعتراضات اوج جریان اصلاح طلبی را می بینند در کنار رد ها و نشانه هایی که از انقلاب های نارنجی اوکراین، گرجستان و غیره دیده ایم، واکنشی سکولار و غیر مذهبی به انقلاب خمینی. آنها از اعتراض کنندگان در برداشتن اولین گام هایشان به سمت ایرانی سکولار، لیبرال و دموکراتیک حمایت می کنند، ایرانی که از اسلام کهنه و باستانی آزاد است. حرکت شان را دیرباوران مذهب گرایی که واقعا خیال می کنند احمد نژاد برنده ی این رقابت است، سرکوب می کنند: او هم صدای یک اکثریت است. اما حامیان موسوی گروهی از طبقه ی متوسط اند و جوانی و شادابی جذاب شان را به رخ می کشند. به زودی: بیایید تصور ها را کنار بگذاریم و با واقعیت روبرو شویم. می شود اینطور تحلیل کرد که احمدی نزاد رئیس جمهوری است که ایران سزاوارش است. عده ای هستند که موسوی را هم به عنوان عضو دیگری از دستگاه روحانیون کنار می گذارند. تفاوت های او با احمدی نژاد در حد یک بزک ساده است: موسوی هم می خواهد به پیش بردن برنامه ی انرژی اتمی ادامه بدهد، او هم اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد. بگذریم از این که در سال های جنگ، وقتی نخست وزیر خمینی بود از حمایت تمام و کمال او هم برخوردار بود. اما غم انگیز تر از همه ی اینها، حامیان چپ گرای احمدی نژاد اند: چیزی که آنها به خطر انداخته اند، استقلال ایرانی بودن شان است. می گویند احمدی نژاد برنده شد چرا که مدعی استقلال کشور شد، مدعی بر ملاکردن فساد های اقتصادی شد و از ثروت نفت برای بالا بردن درآمد اکثریت کم درآمد استفاده کرد- این آن طوری که به گوش ما رسیده است. این احمدی نژاد واقعی است. چیزی جدا از آن دیوانه ای که در تصویر رسانه های غربی، هولوکاست را انکار می کند.از این منظر آنچه واقعا در ایران در حال وقوع است، تکرار موثر واقعه ی مصدق درسال 1953 است. کودتایی با حمایت غرب بر علیه رئیس جمهور به حق یک کشور. این دیدگاه تمام وقایع واقعی را منکر می شود: شرکت وسیع مردم در انتخابات، که از 55 درصد به 85 درصد رسیده است و فقط می توان آن را به عنوان ابراز وجود گروهی مخالف تعبیر کرد. علاوه بر این، این نوع دیدگاه به معنای کور بودن در مقابل یک استدلال معتبر و حقیقی است و تا این اندازه خودبین و متکبر بودن که با توجه به پس زمینه ی ایرانیان، احمدی نژاد رئیس جمهوری به حق است. معنی اش این است که این مردم هنوز به قدر کافی آن قدر بالغ نشده اند که دولتی سکولار و چپ داشته باشند. این دیدگاه ها با هم بسیار متفاوت اند، اما همه اعتراضات ملت ایران را در راستای نگه داشتن حدود اسلامی همراه با لیبرالیسم غربی اصلاح گرایان پیشرو می دانند. و درست به همین دلیل نمی توانند جایگاه درست و به حق موسوی را در این میان پیدا کنند: آیا او یک اصلاح طلب با مایه هایی از فرهنگ غرب است که به دنبال آزادی فردی بیشتر و رونق بازار اقتصادی است یا عضوی است از دستگاه روحانیون که پیروزی احتمالی اش هم هیچ تاثیر جدی ای در طبیعت رژیم نخواهد گذاشت؟… تردید میان این دو موضوع بی نهایت دور از هم، نشان می دهد که همه ی این تحلیل گران از طبیعت حقیقی اعتراض کنندگان دور مانده اند. رنگ سبزی که حامیان موسوی انتخاب کرده اند، فریاد های الله اکبری که از بام های تهران با رسیدن تاریکی شبانه سر داده می شوند، به وضوح نشان می دهند که ایرانیان جریان فعلی فعالیت های شان را همچون بازگویی و تکرار انقلاب 1979 خمینی می دانند. این بازگشت به ریشه های همان جنبش است، خنثی کردن فساد ها و انحراف های اخیر همان انقلاب است. این بازگشت به ریشه ها نه تنها از قبل قابل پیش بینی بود، بلکه بیش از پیش منش رفتار جمعی جمعیت در آن دخیل بود: احساس مشابهی که تمامی مردم داشتند، اتحاد و به هم پیوستگی شان، تشکیلات و نظم و ترتیب خلاقانه ای که خود مردم ترتیب می دادند، بی درنگ خلق کردن اعتراضات و خواسته های شمرده و روشن، ترکیبی بی همتا و بی نظیر از خودانگیختگی هر فرد با نظم جمعی، مثل راه رفتن تهدید آمیز هزاران نفر در سکوت محض. با شورشی اصیل و حقیقی برخاسته از دل عامه ی مردم طرفیم. این ها پارتیزان های فریب خورده ی انقلاب خمینی اند. از این منظر می توان به چند نتیجه ی قطعی رسید. اول این که احمدی نژاد قهرمان قشر فقیر مسلمان نیست، بلکه نمونه ای فاسد و نخ نما شده از یک پوپولیست فاشیست-اسلامی است. نسخه ی ایرانی برلوسکونی است. ترکیبی است از پز ها و رفتار های نابهنجار و نماد قدرت سیاسی سنگدلی که حتی میان اکثریت آیت الله ها هم پریشان حالی و دلهره انداخته است. عدالت اقتصادی عوام فریبانه ای که برای قشر مستمند از آن دم می زند، نمی تواند فریب مان بدهد: پشت سرش نه تنها ارگان های نظامی سرکوب گر با سازماندهی از قضا بسیار غربی شده ایستاده اند، بلکه قشری به تازگی متمول شده که نتیجه ی فساد اقتصادی حقیقی رزیم اند، هم پناه گرفته اند(پاسداران انقلاب ایران یک نیروی نظامی برخاسته از طبقه ی کارگر نیستند، بلکه یک کلان انجمن اند، و غنی ترین مراکز ثروت کشور را در اختیار دارند). دوم این که باید بتوان خط تفاوتی بسیار مشخص میان دو کاندیدای اصلی ای که مقابل احمدی نژاد اند، مهدی کروبی و موسوی قائل شد. کروبی به طور کاملا مشخص یک اصلاح طلب است که به طور اساسی نسخه ی ایرانی سیاست هویت را مطرح می کند و برای تمامی گروه ها و جناح ها پیشنهاد هایی دارد. از طرفی موسوی به کل با کروبی متفاوت است: نام او از این پس در کنار تجدید حیات اصیل و حقیقی یک رویای مردمی ایستاده که انقلاب خمینی را از سر گذرانده است. حتی اگر این رویا یک اتوپیا بود هم می شد خالص و بی ریا بودن اتوپیای انقلاب را در آن دید. معنی این همه این است که انقلاب 1979 خمینی نمی تواند مبدل به خطی شود سخت و غیر قابل انعطاف از سلطه جویی اسلامی- بی شک چیزی بیش از این است. حالا زمان آن رسیده تا شور و هیجان بی نظیر اولین سال پس از انقلاب را به خاطر آوریم، سال هایی که شاهد انفجار نفس گیر خلاقیت اجتماعی و سیاسی، تجربه های تشکیلاتی و مناظره هایی میان دانشجویان و مردم عامه بود. این امر مسلم که این انفجار می بایست در آغاز خفه می شد، نشان می دهد که انقلاب خمینی یک رویداد واقعی و اصیل بود، دری که آنی و زودگذر ناگهان باز شد و صداهایی شنیده نشده را از زیر فشار نیروهای این استحاله ی اجتماعی آزاد کرد و به گوش رساند، آن انقلاب، لحظه ای بود که در آن «همه چیز به نظر ممکن می رسید». آنچه در پی آمد، بسته شدن تدریجی این در بود و سلطه و کنترل سیاسی نظام اسلامی. اگر بخواهم به زبان فروید حرف بزنم باید بگویم که جریان اعتراضات امروزی در ایران «بازگشت عقده های سرکوب شده» ی انقلاب خمینی است. و آخرین حرف که بی اهمیت ترین هم نیست، این که معنای این جریان و اتفاقات فعلی ایران این است که یه نیروی پتانسیل آزادیخواه و اصیل در اسلام هست. برای پیدا کردن آن روی «خوب» اسلام، لازم نیست به قرن دهم برگردیم. همینجاست، درست پیش روی مان. آینده مبهم و بی ثبات است. احتمال وقوع هر چیزی وجود دارد. آنان که بر سر قدرت اند مانع انفجار توده می شوند و گربه به عمق دره سقوط نمی کند، ممکن است آن قدر ادامه دهد تا دوباره به زمین برسد. بگذریم از این که این سیستم هرگز رژیمی که سابق بر این بوده است نخواهد شد. از این پس، تنها یک سلطه گر فاسد به همگی حکمرانی می کند. نتیجه هرچه باشد، بسیار مهم است به خاطر داشته باشیم که شاهد یک رویداد آزادی بخش بزرگ هستیم. جنبشی که در قاب تنگ مبارزه میان لیبرال های غرب گرا و اصول گرایان ضد غرب نمی گنجد. اگر نتیجه گیری های بدبینانه مان باعث شوند تا گنجایش فهم بّعد آزادی خواه این جریان را از دست بدهیم، پس ما مردم ساکن غرب به شکلی جدی در حال ورود به یک زمانه ی پست دموکراتیک هستیم، اگر اینطور باشد ما هم در حال آماده شدن برای پذیرش احمدی نژاد های خودمان هستیم. ایتالیایی ها که حتی اسم احمدی نژاد شان را هم می دانند: برلوسکونی. بقیه در صف به نوبت منتظر ایستاده اند.

نویسنده : اسلاوی ژیژک

مترجم: اولگا ساخار

تیر 88

دانلود متن اصلی به زبان انگلیسی


ایران سرزمین مادری ماست و تو » احمدی نژاد » محکومی به نابودی !

ژوئن 13, 2009

و امروز شعور مردم بزرگترین توهین را متحمل شد … آقای احمدی نژاد را به زور هر دروغ و ریا از صندوق های انتخابات بیرون کشیدند و آنهمه شور ، اشتیاق و هیجان را نادیده گرفتند . در این مدت اینقدر مردم شاد بودند که آرزو می کردم ای کاش ریاست جمهوری هر سال انتخابات داشته باشد ولی خیلی زود همه چیز را خراب کردند … کشوری را با مردمش مغموم کردند و نشان دادند که ایران هنوز شاهنشاهی است و فرد تصمیمات کشوری را می گیرد فقط شاهش جای تاج عمامه به سر دارد .

همین الان از خیابان های تهران به خانه بازگشته ام و ایرانی که تا دیروز سبز بود هر دقیقه قرمز تر می شود … در خیابان های تهران و کرج مردمی هستند که از جنس نظام ج.ا نیستند … حرف ها می زنند و خواسته هایشان ساده و معقول ؛ انسانند و دلشان از سنگ نیست و منطقشان در زبانشان است و قدرت آسیب رساندن به کسی را ندارند ولی در طرف مقابل مامورینی هستند که جنسشان از جنس مردم نیست … حرف نمی زنند و هیچ خواسته ای ندارند ؛ منطقشان در اسلحه است و مشت و لگد و به آسانی یک هموطن را مجروح می کنند اگر بتوان نام هموطن روی این مزدوران گذاشت .

آقای احمدی نژاد شما که خوب می دانید این مردم 4 سال هر ستمی را از سمت شما تحمل کرده اند و صحبت نکرده اند پس چقدر کم حافظه ای که فراموش کرده ای که مدیون این مردم هستی که به تو فرصت دادند تا روز به روز بیشتر آنان را به ورطه ی نابودی بکشانی …

آقای احمدی نژاد این مردم ایرانی حقیقی هستند و مثل شما که در میان ایرانیان راه می روید و سنگ اعراب را به سینه می زنید نیستند پس به کدام جرات مامورین به دفاع از شما اینچنین سخت برخورد می کنند ؟ آن زمان که ساده و راحت اجازه دادید تا شما را به نا حق رئیس جمهور ملتی اعلام کنند که از شما بیزارند فکر اینجا رو کرده بودید که مردمی در این بین هستند که خونشان از دست شما و رذالت های شما به جوش آمده است ؟ طرح مبارزه با اراذل اوباش گذاشتید و خود با لحن اراذل در رسانه ها صحبت کردید ولی مردم هیچ نگفتند جز اینکه انتخابشان را تغییر دادند ؛ حال شما به کدام اجازه مردمی را به سان همان اوباش زخمی و دستگیر می کنید ؟
آقای احمدی نژاد تمام دیشب بیدار بودم و خواب به چشمانم نیامده و نمی آید و امروز در بین جوانان این کشور آنقدر فریاد زدم که صدا از گلویم خارج نمی شود … بدانید که شما نه تنها محبوب ترین فرد این کشور نیستید بلکه منفور ترین شخصیت این کشور هستید … به خیابان ها هم نگاه می کنید ؟ می بینید که مردم از شما بیزارند ؟ می دانم که خیلی هم بی خبر نیستید از اینکه مردم چه می گویند و چطور به آنها پاسخ داده می شود پس شک نکنید که شما حکم نابودی خودتان را به دست خودتان امضا کرده اید . خشم ملتی را برافروختید ؛ جوانان کشوری را مضروب و بازداشت می کنید ولی بعید می دانم که از عاقبت کار مطلع باشید .

امروز در خیابان های تهران اشک ریختم برای مردمی که شادی چند روز قبلشان را توسط شما از دست داده اند و تنها اندوه و عصبانیت برایشان باقی مانده … ولی شک نکنید که شما پاسخ این رذالت ها را می گیرید آقای احمدی نژاد . دیگر بحث از ترس و وحشت عمومی هم گذشته آقای احمدی نژاد پس مبارزه ادامه خواهد داشت و اگر عزیزی در این بین آسیب ببیند و محبوس شود فقط عرصه بر شما تنگ تر خواهد شد … چون ما می جنگیم آقای احمدی نژاد

اینجا ایران است … سرزمین مادری ماست و این ما هستیم که به آن تعلق داریم پس شما محکومید به نابودی جناب احمدی نژاد چون شما دیگر یک ایرانی محسوب نمی شوید … شما هرگز رئیس جمهور برگزیده ی کشور نخواهید بود پس باز هم خداحافظ آقای احمدی نژاد


آقای احمدی نژاد خداحافظ …

ژوئن 8, 2009

بالاخره مناظرات ریاست جمهوری به پایان رسید و امروز می توان شنیده ها را کنار هم گذاشت و جمع بست که این دوستان تا چه حد صلاحیت حضور در انتخابات را دارند .

چیزی که در صحبت های آقای احمدی نژاد خیلی جلب توجه کرد مباحثه های اقتصادی بود که صورت گرفت … پس از ارئه ی آمار های نادرست توسط آقای احمدی نژاد که این شک را به وجود می آورد که بانک مرکزی ایران به تعداد کاندیداتور های ایرانی ، آمار ارئه می دهد . آقای احمدی نژاد اجازه دهید تا برای شما توضیح دهم که تورم به معنای گرانی اجناس در بازار نیست که شما تنها معیار بالا رفتن تورم را با گرانی اجناس و کاها می سنجید … آقای احمدی نژاد کسانی که 30-40 سال هست که این آمار را به شما می دهند به خوبی می دانند که تورم از تناسب هایی به دست می آید که در آن هم گرانی ها محاسبه شده و هم درآمد مردم ؛ پس این که شما می گویید اگر تورم بالا رفته ، حقوق ها هم افزایش پیدا کرده تنها نشان دهنده ی این است که شما اصول و مبانی اقتصاد را نه تنها نمی دانید بلکه اشتباه فهمیده اید .

آقای احمدی نژاد مفاهیم تورم و رفاه در اقتصاد همواره به صورت معکوس قرار دارند یعنی همواره با افزایش تورم ، کاهش رفاه صورت می گیرد پس مردم را احمق فرض نکنید و فکر کنید اگر مردم ارقام را نمی توانند لمس کنند ؛ از درک مفهوم واضح رفاه عاجز هستند … شما چه افزایش حقوق داده اید و چه نداده اید تورم افزایش پیدا کرده و رفاه کاهش ؛ بنابراین با کدام جرات اطلاعات غلط و باور های نادرست خودتان را در رسانه ی جمعی کشور به نمایش می گذارید ؟

آقای احمدی نژاد شما در تمامی بحث های خود دست به تخریب مخاطبین خودتان زدید و با یک خود بزرگ بینی مثال زدنی سعی کردید که در مباحثات پیروزی خودتان را حتمی جلوه دهید ولی باید گفت که آقای احمدی نژاد شما نه تنها با اصول اقتصاد آشنا نیستید که ادعای آن را دارید بلکه حتی با اصول مباحثه که ساده ترین مشخصه ی یک رئیس جمهور است هم آشنایی ندارید …

آقای احمدی نژاد شما در 3 مباحثه که نه در 3 مجادله هرچه توانستید دروغ گفتید ولی آیا حتی یک لحظه هم فکر کردید که مردمی که در این کشور زندگی می کنند و روزانه مسائل و مشکلاتشان رو به افزایش است تنها کسانی هستند که می دانند شما چه کذاب بزرگی هستید ؟ کدام دانشجوی ستاره دار امروز راحت و آزاد به تحصیلش ادامه می دهد که شما دم از لغو قانون ستاره دار کردن دانشجو ها می زنید ؟ نمی دانستید که چند درصد از رای دهنده ها را قشر دانشجویی تشکیل می دهند که با همین دانشجو های ستاره داری که امروز شما از تحصلشان ممانعت می کنید در ارتباط هستند ؟

به جسارت و اعتماد به نفس شما آفرین می گویم جناب رئیس جمهور ولی متاسفم که شما شکست خوردید … آقای احمدی نژاد شما 4 سال مردم را به بدترین نحو شکنجه کردید و آرامش و آسایش را نه فقط در خیابان ها بلکه حتی در منازلشان از آنها سلب کردید و این روز ها دم از مسائل خنده داری می زنید که جز تخریب خودتان کاری دیگر انجام نمی دهند .

می دانم که شما هرگز به اشتباهات خود آگاه نخواهید شد و هرگز پشیمان نیستید از اینکه ملتی را 4 سال به ورطه ی نابودی کشاندید ؛ ولی من برای شما دلسوزی می کنم که برای نجات خودتان دست به هر عوام فریبی و دروغ گویی زدید … بنابراین با شما خداحافظی می کنم و امیدوارم هرگز شما را در صحنه ی انتخابات کشور نبینم !