پشت میله های زندان با کدام امید شکنجه ها را تحمل می کنند ؟

اخبار شکنجه ی دانشجویان در زندان احساسات هر ایرانی را خدشه دار می کند . نمی دانم باید خندید یا گریست به حال کشوری که فقط به دلیل فکر کردن و سخن گفتن افراد را به زندان می اندازد و آنها را از دیدن خانواده هایشان منع می کند ، محصلین کشورش را شکنجه می دهد تا جایی که زیر شکنجه از هوش بروند یا گاهی هم جان خود را از دست بدهند .

اینها همان عزیزان مادران و پدرانشان هستند که تا چند وقت پیش خانواده هایشان در مقابل هر خطری از آنان محافظت می کردند و امروز جوانانشان را باید در اخبار جستجو کنند . کدام مسوول بابت فقیر تر کردن مردم مجازات شد ؟ کدام یک از آقایان بابت تج اوز ها و خون ریختن ها مجازات شدند ؟ کم دزدی کردند و ملت را درمانده تر از پیش کردند و باز هم از همه شان تقدیر و تشکر شد ؟ حال که پاسخ ملتی به این همه حق ناشناسی و غارت و چپاول ، سکوت بوده باید با فرزندان این کشور هم اینچنین رفتار کنند و آیا باز هم انتظار سکوت را از مردم دارند ؟! به نظر می آید که آقایان به این سکوت همیشگی مردم کشور ما عادت کرده اند و فعلا قصد ندارند دست از جنایت بکشند .

پس کی زمان آن می رسد که در مقابل این جنایات پاسخی جز سکوت بدهیم ؟!  در نوشته ها و گفته ها شکایت کردیم و فریاد زدیم که تمام کنید این بساط جوان کشی را … درب زندان هایتان را به سوی کسانی که تنها فکر می کنند و صحبت می کنند ببندید اما تا به امروز فقط اوضاع بدتر شده است . پاسخ این تظاهر به ناشنوایی و نابینایی آقایان را چه زمانی باید داد ؟ افرادی در حال شکنجه هستند و حتی نام هایشان در اخبار روزانه ی کشورشان اعلام نمی شود ؛ حتی به آنها مجال دفاع از خود نمی دهند ؛ به خانواده هایشان اجازه ی شکوه نمی دهند پس با چه امیدی باید شکنجه ها را تحمل کنند ؟ نه قول آزادیشان را می دهند و نه حتی قول سالم ماندنشان را ؛ خانواده های این دانشجویان چطور باید سر کنند با جای خالی فرزندانی که معلوم نیست چه زمانی به خانواده هایشان باز می گردند .

گمان می کنم دیگر زمان آن فرا رسیده که پاسخی را انتخاب کنیم و بر سینه ی جلادانی بکوبیم که کشور را از بوی خون جوانانش اشباع کرده اند و هر روز با خبر شکنجه و کشته شدن یکی از آنها لرزه ای بر جان ما می اندازند . باید آنها را عادت دهیم به سکوتی که نمی کنیم و فریاد هایی که میزنیم تا شاید پاسخ های ما امیدی باشد برای دانشجویان دربندی که هرگز نامشان به گوش عموم مردم نخواهد رسید !

Advertisements

2 Responses to پشت میله های زندان با کدام امید شکنجه ها را تحمل می کنند ؟

  1. ali می‌گوید:

    ba salam
    na bayad gerist
    na bayad gerye kard
    bayad fekr kard did, che kari mishe kard
    aghayone pishro az abdolahe nori va ganji gerefte ta kheylihaye digar motaghedand tanha kari ke mishe kard mobarezeye madanist
    pas bayad did che mistavan kard, ba hich dide digeyee javab nemigirim
    manam mesle shoma az in babat delam khoone vali kari amali va manteghi kard dar moghabele masale
    ba sepas

    • meysam.b3 می‌گوید:

      ba salam
      na bayad gerist
      na bayad gerye kard
      bayad fekr kard did, che kari mishe kard
      aghayone pishro az abdolahe nori va ganji gerefte ta kheylihaye digar motaghedand tanha kari ke mishe kard mobarezeye madanist
      pas bayad did che mistavan kard, ba hich dide digeyee javab nemigirim
      manam mesle shoma az in babat delam khoone vali kari amali va manteghi kard dar moghabele masale
      ba sepas

      ضمن عرض سلام و تبریک سال نو به شما دوست گرامی باید گفت
      صحیح می فرمایید … باید فکر کرد و راهی یافت . آقای نوری خود از جمله اشخاصی است که 5 سال از عمرشان را در زندان سپری کرده اند و نظرات ایشان در این رابطه می تواند قابل اطمینان باشد .
      امیدوارم که ایشان را در بین کاندیداتور های انتخابات ببینیم تا شاید با پیروزی احتمالی ایشان اوضاع بهبود یابد .
      سپاس از پاسخ شما
      موفق باشید

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: