درد مفرط

این مدت آنقدر غرق در مسائل روز کشور بودم و آنقدر به سیاست فکر کردم که هرگز وقت نکردم تا روزنوشتی داشته باشم از «خودم» … شاید امروز بعد از مدت ها آنقدر درد دارم که فکر می کنم لیاقت این را دارم که تنها یکبار از خودم بنویسم و بازگو کنم آنچه هرگز جز در نوشته ها قادر به گفتنش نیستم . شاید امروز در اوجم … شاید امروز نقطه ی عطفیست در روز های من که اینقدر احساس خستگی می کنم .

کشوری دارم که که امروز جوی هایش خون جوانانش را به رود ها می برد و رود ها به دریا ها می برند تا خون جوانان بی باک و روشنفکر ایران به بینهایت ها بپیوندد … اما درد نبودنشان … درد ، درد هایی که کشیده اند ، درد خانواده هایشان از وجودم خارج نمی شود و این بغض در گلویم نمی ترکد تا شاید از شدت این درد روزافزون بکاهد .

درد های اجتماعی امروز چنان با درد تنهایی من تلفیق شده که دیگر قادر به تفکیک درد ها نیستم و این تلفیق درد هایم را چند برابر کرده و من را آنقدر خسته که گاهی فکر می کنم من سماجتی مثال زدنی برای زندگی دارم و این سماجت است که مرا اینطور خسته کرده … تنهایی هرگز آزارم نداده ؛ همیشه تنهایی را دوست داشتم و این باعث شد که هرگز دردهایم را فریاد نزدم … شاید هیچ وقت توان فریاد زدنش را نداشتم و هرگز اراده ای در پشت این درون ریزی درد ها وجود نداشته ؛ ولی این ناتوانی موجبات اشباع وجودم از درد ها را چنان فراهم آورده که امروز درد ها دارند از دهانم سرریز می کنند و من سست شاهد این مرگ تدریجی ام . اکنون که در حال نوشتن هستم هم حتی نمی توانم از درد ها بنویسم … دلیلی برای نوشتنش نمی دانم … امروز شاید تنها به این دلیل دست به نوشتن زدم که صدایی بگوید : » من هم مثل تو هستم» ؛ تا بدانم که حداقل در دردها تنها نیستم و بدانم من تنها کسی نیستم که در حال تسلیم شدن هستم .

بحث هک آیدی های اعضای بالاترین را برای همیشه ببندید

این روز ها لینک در مورد هک آیدی های مسنجر ارسال می کنند و صحبت در مورد هک آیدی های اعضای بالاترین همه جا شنیده می شود .

بالاترین همانطور که اطلاع دارید مدتی قبل دامنه اش هک شد که آن هم ایراد از باگ های موجود در سایت واگذار کننده ی دامنه بود با استفاده از اطلاعاتی که در بخش دامنه به دست آورده بودند ایمیلی زدند و از سرور اطلاعاتی بالاترین درخواست پاک شدن اطلاعات سایت رو دادن ولی هرگز به اطلاعات دیتابیس دسترسی نداشته اند .

ضمنا اگر هم دسترسی پیدا کرده بودند یوزرنیم ها و پسورد های سایت ها مشخص نیستند و نیاز به کرک دارند که کرک این پسورد ها هم به هیچ وجه کار راحتی نیست که به سهولت انجام پذیرد و بسیار زمانبر است ؛ پس بحث هک شدن آیدی هایی که پسورد های آنها درست مثل پسورد های بالاترینشان است غیر ممکن است . از طرفی هک آیدی های یاهو هم به سهولت امکان پذیر نیست یعنی دوستان اگر حواسشان را جمع کنند که از طریق تروجان ها و فیک پیج ها خودشان پسورد هاشان را در خدمت سوءاستفاده کنندگان قرار ندهند خیالشان از بابت سرور های یاهو جمع باشد که به همین سادگی ها پسورد هایشان هک نخواهد شد .

اگر دوستان سوالی داشته باشند در این رابطه در خدمتم و امیدوارم که بحث هک آیدی های اعضای بالاترین برای همیشه بسته شود چرا که به هیچ عنوان صحت ندارد .

بازگشت از شمال

سلام دوباره

چند روزی هست که از سفز شمال برگشتم ولی نه زمانی برای ارسال پست جدید داشتم و نه رمقی . امشب بعد از کلی فشار آوردن به روح و جسم مبارکم خودم را قانع کردم که نباید به همین راحتی دست از سر خوانندگان وبلاگم بردارم ؛ پس آمدم تا خبر خوش برگشتنم رو به دوستان عزیزم بدهم .

سفر شمال هم با تمام تفریحات سالم و نا سالمی که داشت به پایان رسید و زندگی به حالت همیشگی برگشت و ما از تعطیلات نوروزی وارد تعطیلات معمول روزانه شدیم و البته این تعطیلات دائمی را به هر نوع تعطیلات از نوع نوروزی و وقات و ولادت و شهادت و … ترجیح میدهم چون لااقل زمان را مفید تر خرج می کنم گرچه همواره من و کشوری که در آن هستم تعطیل هستیم و دریغ از یک کار مفید روزانه که انجام بدهیم .

در طول مدتی که پیش رو دارم باید عقب ماندگی های زیادی رو جبران کنم که از این مشغله ها زمانم را برای فعالیت های دیگر از نوع اینترنتی و غیر اینترنتی بسیار محدود خواهد کرد ولی چاره ای نیست ؛ بعد از این همه تفریحات وقتش رسیده کمی هم به کارهای عقب افتاده برسم .

موضوعات زیادی برای نوشتن دارم که به چند دلیل فعلا از ارسال این مطالب خودداری می کنم ولی امیدوارم با بهبود اوضاع ، شرایط برای نوشتن مطالبی که دوست دارم مساعد شود . برای تمامی دوستان عزیز روز های خوب و خوشی را آرزومندم .

شاد و پیروز باشید

از جنوب تا شمال

بعد از سفر 10 روزه  به جنوب کشور که من 14 سال از دیدنش خودم را محروم کرده بودم فردا به شمال ایران و شهر قائم شهر مسافرت خواهم کرد تا هفته ای را در کنار دوستانم در شمال ایران در کنار دریاچه ای زیبا و در محیطی نسبتا بکر و دست نخورده بگذرانیم گرچه هیچ کجای این سرزمین از گزند انسان ها در امان نمانده و به هر جا که دستش رسیده اثری از خود به جای گذاشته که عموما این آثار خاطرات دوستانی مثل حسین و حسن عزیز از نازی آبد و یافت آبد و … است که بر در و دیوار های اماکن توریستی حک شده و یا درختان بریده و جنگل های سوخته به همراه بطری ها و ظروف و آشغال های اضافه شان بر روی زمین است . اما خب محل مذکور نسبتا از دسترس دوستان عزیزمان در امان بوده و همچنان بکارت خود را حفظ کرده است .

گرچه سفر جنوب را از طریق هوا رفتم و از این بابت بخستگی راه نداشتم اما کارهای عقب مانده همچنان عقب مانده تر می شوند و من عازم سفر بعدی هستم که اصلا جای ناراحتی ندارد چون ایران آنقدر زیباست که از جنوب تا شمالش ارزش کنار گذاشتن هرکاری را دارد .

در این چند روز از آپدیت وبلاگ خودداری خواهم کرد تا کمی به دوستانی که هرگز مطالبم را مطالعه نمی کنند شادی کاذب ببخشم و به آن اندک افرادی که منت می گذارند و نانوشته های ناخواندنی بنده رو مطالعه می کنند استراحت داده باشم تا شاید هر دو دسته دعایی به جان این حقیر کنند و بانی خیر شوم .

تا یک هفته ی آینده که با نوشته هایم سردرد های میگرنی را برای شما به ارمغان خواهم آورد همگی را به خداوند بزرگ می سپارم و برای تمامی دوستان عزیزم آرزوی کامروزی و سلامتی دارم .

شاد و پیروز باشید و خدانگهدار

کوچ به وردپرس

دیشب بعد از کلی درد سر بالاخره موفق شدم که مطالبم رو از بلاگفا با وردپرس جا به جا کنم و همه چیز رو آماده کنم برای کوچ از بلاگفا به وردپرس . شریط ایجاب می کرد که کمی احتیاط کنم و بیش از این روی سرور بلاگفابه فعالیتم ادامه ندم .
به خصوص که بلاگفا وبلاگ آقای میرصیافی رو هم پاک کرده بود و دیدن این کوتاهی توسط سرور بلاگفا آن هم در حق کسی که جانش رو در زندان از دست داده و هدفش چیزی جز آزادی نبوده و جرمش اندیشه ی آزادش بوده ساده نبود بنابراین نامه ای به مدیریت بلاگفا زدم و اعتراض خودم رو اعلام کردم و وبلاگم رو هم به وردپرس منتقل کردم .

چند ساعتی بیشتر تا نوروز 88 باقی نیست .
برای همه ی دوستان و عزیزان آرزوی سلامتی دارم و سالی خوب و خوش و سرشار از موفقیت های بزرگ و زیبا دارم .